پايين مجلس راضى مىشود ، و به هر كسى برخورد مىكند سلام دهد ، و مجادله را اگر چه حق با او باشد ترك كند ، و ستايش شدن بر تقوا را دوست نداشته باشد . » « 66 » امام صادق ( ع ) فرمود : « از نشانه‌هاى تواضع آن است كه مرد در جايى پايين‌تر از مقام خود بنشيند . » « 67 » ابو بصير گويد : در سال وفات امام صادق ( ع ) خدمت امام هفتم رسيدم و عرض كردم فدايت شوم ، چرا شما گوسفند كشتيد ، در صورتى كه فلانى شتر كشت ؟ فرمود : اى ابو محمّد ، نوح ( ع ) در كشتى نشست و هر چه خدا خواست در كشتى بود و كشتى مأمور بود . پس پيرامون كعبه طواف كرد و همان طواف نساء بود و نوح ( ع ) كشتى را به خود وا گذاشته بود . خداوند به كوهها وحى كرد : من كشتى بنده‌ام نوح را بر روى يكى از شما مىنهم . كوهها گردن‌كشى كرده و تكبّر ورزيدند ولى كوه جودى فروتنى كرد ، و آن كوهى است نزد شما . پس كشتى سينه بر آن كوه نهاد ، آنگاه نوح به لغت سريانى فرمود : يا مارى اتقن پروردگار اصلاح كن . راوى گويد : من گمان كردم كه امام هفتم ( ع ) كنايه و اشاره به خود كرد « 68 » ( يعنى قصدم از كشتن گوسفند تواضع بود ) . امام رضا ( ع ) فرمود : « تواضع آن است كه به مردم بدهى آنچه را مىخواهى به تو دهند ( با آنها چنان رفتار كنى كه مىخواهى با تو رفتار كنند ) » . « 69 » در حديث ديگر گويد : « براى تواضع درجاتى است : برخى از آنها اين است كه انسان قدر خود را بشناسد و با دلى سالم خود را به جايگاه خويش بنشاند ، و دوست نداشته باشد كه به سوى كسى برود . مگر چنان كه مىخواهد ديگران به سويش آيند ( با

--> ( 66 ) همان مأخذ ، ص 123 . ( 67 ) همان مأخذ ، ص 123 . ( 68 ) مقصود امام هفتم ( ع ) از حكايت اين بوده كه توضيح دهد كشتن گوسفند به جاى شتر تواضع در برابر خدا است تا در برابر اين تواضع در دنيا و آخرت به او رفعت مقام بخشد و عملش را جبران كند ، چنان كه مرحوم فيض در وافى گفته است ، حديث در كافى ، ج 2 ، ص 124 ، روايت شده است . ( 69 ) كافى ، ج 2 ، ص 124 .